
2/13/2009
Aqueles tempos

2/11/2009
Imaxinar
1/29/2009
A finísima liña
A liña que separa o dereito a denunciar apoloxía da prostitución da vulneración da liberdade de expresión é neste caso finísima. ¿Ata onde temos dereito a reivindicar o que nos parece unha aberración? ¿Ata onde se pode facer campaña a prol dunha actividade tan controvertida como o exercicio da prostitución de luxo? Deixo aquí un artigo para a reflexión. Que teñan un bo día:El colectivo feminista Alecrín denunciará a Vicepresidencia por ''apología subliminal de la prostitución''
La presidenta de Alecrín, Ana Míguez, ha anunciado que el colectivo feminista presentará una denuncia contra Vicepresidencia. El motivo: Alecrín considera que el Gobierno ha hecho "apología subliminal de la prostitución" al invitar a un acto celebrado en Vigo a la ex prostituta de lujo y sexóloga Váleri Tasso.Míguez criticó que los responsables de la Dirección Xeral de Juventude decidieran invitar a las jornadas 'Sexuando' a la autora de 'Diario de una ninfómana' como experta en sexología. Según el colectivo que preside Ana Míguez, podría incitar a la juventud a la práctica de la prostitución de lujo.''Conocida militante'' a favor de la prostituciónPara Míguez, la elección de Tasso en las jornadas fue "perfectamente premeditada" por parte de los organizadores del acto. La sexóloga es una "conocida militante" a favor de la prostitución, práctica que rechazan de pleno las feministas de este colectivo.En opinión de Alecrín, la prostitución es "una forma más de violencia extrema contra las mujeres", y la presencia en Vigo de Tasso demuestra la toma de partido de los organizadores a favor de la normalización de la prostitución.Desde Vicepresidencia ya han respondido. El portavoz nacional del BNG, Anxo Quintana, se ha limitado a expresar su confianza en que la denuncia del colectivo fenimista quede sólo "en una mala interpretación".Quintana: ''No siempre se tiene razón''Quintana, que reconoció el mérito de Míguez luchando a favor de la libertad y de los derechos de la mujer, recordó a la presidenta de Alecrín que en esa batalla "no está sola" y que existen más personas que "intentamos hacer algo a favor de los mismos objetivos" que ese colectivo feminista persigue."Su labor es tremendamente meritoria, pero como nos pasa a todos no siempre se tiene la razón", dijo el vicepresidente, quien agregó que la libertad que siempre ha defendido Míguez también incluye la libertad de expresión y que, por tanto, debería respetar la libre expresión de ideas de un foro de debate.
1/28/2009
Unha de medo

1/26/2009
Tara

"La noche de tu muerte
Dios acribillaba a gargajos el cristal de mi ventana. La lluvia
dolía igual que duele el frío en un cuento navideño
con barrios de cartón. El viento
golpeaba las paredes, se colaba por las rendijas de la casa,helaba los armarios,
componía con sus silbidos una nana que velase por todas nosotras.
Escondida bajo la cama, me tapaba los oídos, negando la
presencia del viento ante la puerta de mi cuarto.
Deberás superar doce pruebas para invadir mis dominios.No lo pondré tan fácil.
Me creía etimóloga de las condiciones atmosféricas, experta
en acepciones.Al lado de los miedos de mis quince años, cantaban las
pelusas en un sueño de Sófocles:abre y verás cómo el frío te espera con su rostro de miedo, para
decirte todo lo que no quieres saber. Abre y verás; porque
el frío aguarda con su rostro de miedo para leer la biografía
de tus manos.Diluviaba más allá de la puerta cerrada de mi cuarto. El
agua invadía las sábanas, traspasaba el somier, las pelusas
desfilaban -pobres, densísimas- hacia la puerta.
Me tumbé, empapada, sobre el colchón."
Déixovos un poema deste libro Tara, que me ten fascinada.
1/21/2009

aproveito eses momentos
para correr entre bicicletas
a melena médrame ata os talóns,
vou lanzando bolas de luz
e son máis libre que nunca
mudo de poema
porque nos meus ollos tamén hai sitio para ti
se non tes présa e podes agardar un segundo
tocareiche co meu dedo índice
para que che saian das xemas raíces fermosísimas
entre chicles de froitas
decembro será unha cama de lúas redondas
con textura de ciencia ficción
alí quererás meter a nosa historia en tarros de cristal,
que ben sei que o teu desexo
consiste en conquistar este planeta de viaxes
agora que sabes o que é
o mundo máis alá dos castelos de area
1/20/2009
seguindo coa colleita de novos poemas

cando camiñamos descalzas tratando de sobrevivir
o barrio xa non ten sentido
e eu soporto o seu peso na memoria,
onde as bombas explotan contra o teu sorriso
convertindo o meu cerebro no fogar da guerra máis triste
-estás guapísima cando non choras –repítesme con voz de pantasma-,
pero no caleidoscopio das aparicións
ti tampouco pareces feliz
-prometo ser altísima e rezar antes de durmir
se mañá resucitas e aplastas todas as metáforas
que corren por diante da túa casa –berro eu-
pero levas no sangue a educación máis discreta
e non te está permitido desafiar
a lóxica dos verbos imperativos
-¿que facemos enton para ser felices?
para que unha presada de bolboretas saia voando
