2/13/2009

Aqueles tempos


Esta imaxe recórdame ás clases de historia da arte en COU. Daquela buscaba a cotío esta fotografía no medio das páxinas do libro para imaxinar como sería visitar ese lugar máxico. Hoxe atopeina de novo por casualidade, e viaxei unha vez máis aos dezaoito anos. Son a mesma persoa, pero mudaron tantísimas cousas. Supoño que niso precisamente consiste vivir. Que pasen unha boa fin de semana

2/11/2009

Imaxinar


pechar os ollos e viaxar a un lugar morno e suave.

deixarse levar polo arrolo da brisa.

voar alto alto alto e deslizarse onde ninguén poida chegar.

desaparecer

no rostro da imaxinación

e fundirse nunha explosión de cores

ata conseguir sorrir.

1/29/2009

A finísima liña

A liña que separa o dereito a denunciar apoloxía da prostitución da vulneración da liberdade de expresión é neste caso finísima. ¿Ata onde temos dereito a reivindicar o que nos parece unha aberración? ¿Ata onde se pode facer campaña a prol dunha actividade tan controvertida como o exercicio da prostitución de luxo? Deixo aquí un artigo para a reflexión. Que teñan un bo día:

El colectivo feminista Alecrín denunciará a Vicepresidencia por ''apología subliminal de la prostitución''

La presidenta de Alecrín, Ana Míguez, ha anunciado que el colectivo feminista presentará una denuncia contra Vicepresidencia. El motivo: Alecrín considera que el Gobierno ha hecho "apología subliminal de la prostitución" al invitar a un acto celebrado en Vigo a la ex prostituta de lujo y sexóloga Váleri Tasso.Míguez criticó que los responsables de la Dirección Xeral de Juventude decidieran invitar
a las jornadas 'Sexuando' a la autora de 'Diario de una ninfómana' como experta en sexología. Según el colectivo que preside Ana Míguez, podría incitar a la juventud a la práctica de la prostitución de lujo.''Conocida militante'' a favor de la prostituciónPara Míguez, la elección de Tasso en las jornadas fue "perfectamente premeditada" por parte de los organizadores del acto. La sexóloga es una "conocida militante" a favor de la prostitución, práctica que rechazan de pleno las feministas de este colectivo.En opinión de Alecrín, la prostitución es "una forma más de violencia extrema contra las mujeres", y la presencia en Vigo de Tasso demuestra la toma de partido de los organizadores a favor de la normalización de la prostitución.Desde Vicepresidencia ya han respondido. El portavoz nacional del BNG, Anxo Quintana, se ha limitado a expresar su confianza en que la denuncia del colectivo fenimista quede sólo "en una mala interpretación".Quintana: ''No siempre se tiene razón''Quintana, que reconoció el mérito de Míguez luchando a favor de la libertad y de los derechos de la mujer, recordó a la presidenta de Alecrín que en esa batalla "no está sola" y que existen más personas que "intentamos hacer algo a favor de los mismos objetivos" que ese colectivo feminista persigue."Su labor es tremendamente meritoria, pero como nos pasa a todos no siempre se tiene la razón", dijo el vicepresidente, quien agregó que la libertad que siempre ha defendido Míguez también incluye la libertad de expresión y que, por tanto, debería respetar la libre expresión de ideas de un foro de debate.

1/28/2009

Unha de medo


Non sei vós, pero eu aínda a día de hoxe non son quen de durmir coas portas do armario abertas. Algúns dos medos infantís quedan instalados nalgunha parte do cerebro e gozan saíndo e facéndose ver. Quizais non sexan medos infantís. Quizais había que chamarlle simplemente medos. Eu teño moitos. Convivo con eles e ás veces consigo capealos co máis grande dos sorrisos. Noutras ocasións non os capeo; limítome a meter a cabeza debaixo das mantas ata que chega o sono.

1/26/2009

Tara



"La noche de tu muerte



Dios acribillaba a gargajos el cristal de mi ventana. La lluvia



dolía igual que duele el frío en un cuento navideño



con barrios de cartón. El viento



golpeaba las paredes, se colaba por las rendijas de la casa,helaba los armarios,



componía con sus silbidos una nana que velase por todas nosotras.



Escondida bajo la cama, me tapaba los oídos, negando la



presencia del viento ante la puerta de mi cuarto.



Deberás superar doce pruebas para invadir mis dominios.No lo pondré tan fácil.



Me creía etimóloga de las condiciones atmosféricas, experta



en acepciones.Al lado de los miedos de mis quince años, cantaban las



pelusas en un sueño de Sófocles:abre y verás cómo el frío te espera con su rostro de miedo, para



decirte todo lo que no quieres saber. Abre y verás; porque



el frío aguarda con su rostro de miedo para leer la biografía



de tus manos.Diluviaba más allá de la puerta cerrada de mi cuarto. El



agua invadía las sábanas, traspasaba el somier, las pelusas



desfilaban -pobres, densísimas- hacia la puerta.
Me tumbé, empapada, sobre el colchón."

Déixovos un poema deste libro Tara, que me ten fascinada.

1/21/2009


a paz pode durar horas, incluso días

aproveito eses momentos
para correr entre bicicletas

a melena médrame ata os talóns,
vou lanzando bolas de luz
e son máis libre que nunca

mudo de poema
porque nos meus ollos tamén hai sitio para ti

se non tes présa e podes agardar un segundo
tocareiche co meu dedo índice
para que che saian das xemas raíces fermosísimas

entre chicles de froitas
decembro será unha cama de lúas redondas
con textura de ciencia ficción

alí quererás meter a nosa historia en tarros de cristal,
que ben sei que o teu desexo
consiste en conquistar este planeta de viaxes
agora que sabes o que é
o mundo máis alá dos castelos de area

1/20/2009

seguindo coa colleita de novos poemas


pardaiña é hoxe un lugar que doe tanto como o sol no pavimento
cando camiñamos descalzas tratando de sobrevivir

o barrio xa non ten sentido
e eu soporto o seu peso na memoria,
onde as bombas explotan contra o teu sorriso
convertindo o meu cerebro no fogar da guerra máis triste

-estás guapísima cando non choras –repítesme con voz de pantasma-,
pero no caleidoscopio das aparicións
ti tampouco pareces feliz

-prometo ser altísima e rezar antes de durmir
se mañá resucitas e aplastas todas as metáforas
que corren por diante da túa casa –berro eu-

pero levas no sangue a educación máis discreta
e non te está permitido desafiar
a lóxica dos verbos imperativos
-¿que facemos enton para ser felices?

e ti abres as mans ao escoitarme,
para que unha presada de bolboretas saia voando

enchendo a miña visión de tranquilidade multicolor